Młody twórca- przyszły strażak

Hejka kochani!

Dzisiejszy post to nie moje przemyślenia, to też nie post z serii.
Będzie to wywiad z Karolem Kajdą.

Karol Kajda to uzdolniony 18-latek. Na swoim koncie ma już około 900 wierszy i liczne opowiadania.  Prowadzi kilka blogów:
-Namiętność Ognia
-Zwierciadło Cudów 
-Polski Montana
-Ludzkie tajemnice
-Wiersze
-Szczęśliwe Pojeby

          

Ma swoją stronę na facebooku, na której możecie znaleźć wiersze i informacje o jego twórczości i nie tylko. Występuje pod pseudonimem " Szpaczek"

Choć ma duszę artysty to chce zostać strażakiem. Poznajmy bliżej jego historię.

1.Jak zaczęła się Twoja przygoda z pisaniem, która przerodziła sie w pasję?

Przygoda zaczęła się wtedy, gdy życie nieźle dało mi w kość odbierając mi przyjaciela w nienaturalny i w nie losowy sposób. Słuchając rapu niejednokrotnie słyszałem, że któremuś z raperów pisanie pomogło, powiedziałem sobie, że też dam upust emocjom, no i zacząłem pisać... Z początku pisałem do szuflady, później się przełamałem, pokazałem bliskim to co tworzę i powiedziano mi, że mam to coś. Kiedyś próbowałem to rzucić, kilka razy nawet, ponieważ przez wiersze, byłem mega zdołowany, a przecież te złe uczucia miały znikać. Okazało się, że już jestem od tego uzależniony i każdego dnia potrafiłem pisać po 10 wierszy. Później jakoś pojawił się kryzys twórczy i wierszy piszę mniej, ale sądzę, że są lepsze. Przynajmniej jak nie piszę wierszy, to mam więcej czasu na pisanie powieści :)

2.  Kto lub co Cię inspiruje?

Czy jest ktoś kto mnie inspiruje... Cholera :D Nie wiem. Może zdarzyło się kilka razy... Jedyne co na razie mi przychodzi na myśl, to inspiracja Mickiewiczem, gdy pisałem poemat do międzynarodowego konkursu literackiego im.Wandy Chotomskiej. Poemat nosi tytuł "Talent Ratuje Nasze Jutro" publikacja dopiero w maju, po wynikach konkursu, na pewno premiera będzie opublikowana na fanpagu
Z tym CO mnie inspiruje jest łatwiej, bo tu mam szerokie źródła, największym jest życie i własne doświadczenia, lecz oprócz tego chłonę coś nowego z muzyki, ze szkoły, z opowiadań, z wiadomości, z filmów, seriali, można powiedzieć, że inspirację znajdę wszędzie, tylko muszę sobie w głowie ułożyć pomysł jak to opisać. 

3.Jesteś inny niż ludzie, którymi się otaczam. Nigdy nie spotkałam chłopaka, który pisze wiersze, poematy, opowiadania itp. Jak odbierają Ciebie i Twoją twórczość Twoi rówieśnicy?

Jak mnie odbierają rówieśnicy... Heh. Ciężko mi powiedzieć, serio. W niektórych widzę to, że są ze mnie dumni, cieszą się moim szczęściem, moją radością i na każdym kroku chcą mnie wspierać i mówią, że razem zrobimy na tym biznes. (Tych ludzi trzymam się najmocniej w życiu). Są też tacy, co są obojętni, ale z tego co mówią mi bliscy, to się cieszą, że mogą mnie znać i szanują mnie za to, jaki jestem. Z resztą... Na początku są obojętni, a gdy mnie poznają z każdej strony, to gdy zdarzy się, że gdzieś kiedyś popijemy sobie jakiś alkohol, to krzyczą w stronę nieboskłonu lub mi do ucha, że mnie kochają za wszystko co robię i za to jaki jestem. Miło w sumie, ale to nic nie zmienia. Po prostu jestem sobą. No i nie zapominajmy o tych co wywracają oczami, gdy mnie tylko widzą! Ci mnie rajcują najbardziej! Lubią stwierdzać, że żałosny jestem, ale takich ludzi na palcach dwóch rąk policzę. W każdym razie, gdy widzę te ich dziwne miny, to z całych sił chce im pokazać, że żywię się ich tą całą nienawiścią, tymi całymi plotkami, które uwielbiają siać. Ach. Piękna sprawa mieć ubaw ze swoich wrogów. Piękne jest też to, że mam tak wielu bliskich ludzi i że mogę cieszyć się szacunkiem.

4. Czy masz w planach wydanie jakiegoś swojego dzieła?

Pierwsze co wydam to z pewnością będzie "Namiętność Ognia" powieść robi wokół siebie mega dużo hałasu i mam wrażenie, że jak dojdą głośne słuchy, że skończyłem pisać, to ktoś się odezwie i powie "Karol. Drukujemy!"

5. Dlaczego jesteś akurat Szpaczkiem?

Dlaczego Szpaczek. Głupia historia z dzieciństwa. Nie chcę o niej opowiadać, mam nadzieję, że nikt nie będzie miał mi tego za złe. Może kiedyś przy piwku ktoś mnie złapie, to opowiem. 

6. Co skłoniło Cię do zostania strażakiem?

 Straż... <3 Mój ulubiony temat. Co mnie skłoniło... Bratu tu zawdzięczam najwięcej. Jakoś w 2013 roku, albo 2012 zabrał mnie na dni otwarte remizy pokazał mi jak to wszystko wygląda, jaka panuje atmosfera wśród strażaków i nie wiem... Jakoś tak jakby ktoś jakiś guzik wcisnął, momentalnie pokochałem to miejsce. Zaczynało mi go brakować po kilku dniach i zacząłem się tam pojawiać coraz częściej i częściej, aż w końcu położyli mi deklarację przed nosem. Zabrałem do domu, wypisałem, zaniosłem i od września 2013 jestem Druhem. Także największy wpływ miał brat, atmosfera, historia jednostki i geny... Dlaczego geny? A no dlatego, że mój tato też miał wiele do czynienia z pożarami. Co w rodzinie to nie zginie, co? Tak samo jest z pisaniem, to znowuż najprawdopodobniej mam po chrzestnym!

Dziękuję za rozmowę ;)

Również Dziękuję 

Zapraszam na fanpage Karola:

Szpaczek  

Linki do twórczości wyżej  :)